İKLİM İSTEĞİ

Yonca, iklim ve toprak yönünden çok geniş bir adaptasyon kabiliyetine sahiptir. Her ne kadar soğuk ve sıcak iklimlerde yetişebilirse de en iyi büyüme ve gelişmesini, havası kuru ve sıcak olan fakat bol suyu bulunan bölgelerde yapar.

TOPRAK İSTEĞİ

Toprak bakımından yoncanın pek özel bir isteği yoktur. En iyi gelişim gösterdiği topraklar, tınlı, kumu çok olmayan, yeteri derecede kireçli topraklardır. Yonca ekilen arazilerde toprağın pH’sı yoncanın ot verimini çok önemli derecede etkiler. Yonca ekimi yapılacak arazilerde toprak pH’sının 6.5 den aşağı olmaması gerekmektedir.

Yonca, toprakta taban suyunun da yüzeye çok yakın olmasını istemez. Yonca kök yapısını çok derinlere kadar ulaştıran bir bitki olduğu için taban suyu yüksek arazilerde kökler, suyun içinde kalır ve çürüme olur. Yonca ekimi yapılacak arazilerde taban suyu en fazla 2 m’ye kadar çıkmalıdır.

TOPRAK HAZIRLIĞI

Yonca tarımında toprak hazırlığı çok önemli bir husustur çünkü yonca tohumları küçük olduğundan toprak iyice ufalanmalı, bastırılmalı ve yabancı otlardan arınmış temiz bir tohum yatağı hazırlanmalıdır. Bunun için toprak önce pulluk ile derin işlenir, sonra diskaro çekilir, tırmıklanır ve daha sonra merdane çekilerek tohum yatağı sıkıştırılır. Böylece yonca tarımı için iyi bir tarla hazırlanmış olur.

 GÜBRELEME

Ekimden önce toprak analizi yaptırmak gübreleme için temel husustur. Yonca kireçlemeye ve fosfor, potasyum gübrelemesine iyi tepki gösterir. Yonca bir sezonda birçok kez biçildiği için topraktan fazla miktarda besin elementi kaldırır. Yonca düşük pH’lı topraklara dayanıklı değildir. Yapılan toprak analizi sonucu toprağın pH’sı düşük çıkarsa kireçleme yapılmalıdır. Yonca bitkisi Rhizobium bakterileri sayesinde gereken azotu köklerinde bağlayabilir. Ancak yeni ekimlerde nodüller henüz oluşmadığı için azot gerekebilir. Yonca ekilirken Azot (N): 7-8 kg/da Fosfor (P): 10-15 kg/da olacak şekilde gübreleme yapılabilir. Daha sonraki yıllarda azotlu gübrelemeye gerek kalmaz fakat Fosfor (P): 10-15 kg/da olacak şekilde gübreleme yapılabilir.

EKİM ŞEKLİ

Yonca bölgesine göre hem kışlık hem yazlık ekilebilir. Ilıman bölgelerde kışlık ekilirken soğuk bölgelerde yazlık ekim yapılır. Çünkü yonca genç fide evresinde soğuklara dayanamaz.Yonca tohumu çok ufak olduğu için ekim derinliği önemli bir husustur. Bunun için;tohum yatağı iyi inceltilmeli ve 0,5-1 cm derinliğe yüzlek ekim yapılmalıdır. Hafif topraklarda daha derine ekim yapılması tavsiye edilir.Yonca tohumları iyi ayarlanmış tahıl mibzeri ile 15 cm sıra arası olacak şekilde 2,5-3 kg/da olacak şekilde ekilir.

YABANCI OT MÜCADELESİ

Yonca tarımında yabancı ot kontrolü önemli bir husustur çünkü yabancı otlar yonca tarımında bitki sıklığının azalmasına ve verimin düşmesine sebep olurlar. Yonca fide aşamasında iken yabancı otlar ile rekabet edemese de ilerleyen aşamalarda iyi bir rekabet gücü gösterir. İyi hazırlanmış tarla, yabancı ot tohumlarından ari bir tohum yatağı ve küsküt tohumları olmayan sertifikalı bir tohum yonca tarımında başarıyı sağlamanın altın kurallarıdır. Yabancı otlara karşı çıkış öncesi ve sonrası herbisitler kullanılabilir. İlk yıldan sonra yabancı otlar fazla problem olmaz. Bahar ayında yabancı ot oranı fazla olursa erken bir biçim yapılarak problem çözülebilir.         

SULAMA

Yonca kurağa dayanıklı, derin köklü çok yıllık bir bitkidir. Yoncanın vejetasyon süresi erken ilkbahardan geç sonbahara kadardır. Yonca tarımında topraktaki nem miktarı yeterli ise yoncanın iyi yetişmesi sıcaklık ve güneş ışığına bağlıdır. Yoncanın suya en hassas olduğu dönem çimlenme aşamasıdır, bu aşamada küçük olan yonca tohumları topraktaki sudan yeteri kadar faydalanamazlar. Yonca biçimden sonraki yeşerme döneminde de suya hassastır. Ancak biçimden hemen sonra uygulanan sulama sonucunda yabancı ot problemi oluşacağı için tavsiye edilmez. Bu sebepten dolayı yoncayı biçimden bir hafta önce sulamak en uygun metottur.

HASAT

Yonca tarımında biçim zamanının doğru belirlenmesi çok önemlidir. Biçme, bitkinin yedek besin maddesinin en fazla olduğu dönemde yapılmalıdır. Bu nedenle yonca çiçeklenmenin başlangıcında yani %10 çiçeklendiği zaman biçilmelidir.  Bu devrede dekara ham protein verimi en yüksek seviyededir. Fazla geç kalınırsa ham protein verimini azaltacağı gibi yoncanın diplerinden ikinci biçime gelecek olan sürgünler sürmeye başlar ve bunlarında biçilme tehlikesi ortaya çıkar. Yoncada biçim yüksekliği genelde 8-10 cm dir. Yoncanın kışa girerken yapılan son biçimi çok iyi ayarlanmalıdır. Biçimden sonra yonca gelişim göstermeden kışa girmelidir. Biçilen yoncalar tarlada veya çıtalar üzerinde kurutularak depolanabilir.